گمراهى و روشنگر اشتباه و چون مرزى ميان اين جهان و آن جهان است و كمال دين شما در قرآن است . ( 1 ) آنگاه كه قرآن را بر ناباوران عرضه كنيد و آنان زبان به تأييد آن بگشايند و در دوستى كامل گردند ، در آن هنگام ، احكام اسلام را بر آنان پيشنهاد كنيد . احكام اسلام ، عبارت است از نمازهاى پنج‌گانه ، دادن زكات ، گزاردن حجّ ، روزه داشتن ماه رمضان ، غسل جنابت ، طهارت ( وضوى ) پيش از نماز ، نيكى به پدر و مادر ، دلجويى از خويشاوندان مسلمان ، خوش‌رفتارى با پدر و مادر ، و لو مسلمان نباشند . اگر چنين كنند ، به راستى مسلمانند . پس در پى بىآن ، ايشان را به داشتن ايمان ، فرا خوانيد و راهها و نشانه‌هاى آن را بر ايشان معلوم گردانيد . ايمان يعنى : گواهى بر اين كه خدايى جز خداوند يكتاى بىانباز ، نيست . محمّد ( ص ) بنده و فرستادهء اوست و آنچه او آورده است ، حقّ و آنچه وى نياورده ، باطل است . نيز داشتن ايمان به خدا و فرشتگان و كتابهاى آسمانى و فرستادگان و پيامبران او و ايمان به روز بازپسين . باور داشتن آنچه كه با محمّد ( ص ) است ( قرآن ) و تورات و انجيل و زبور كه پيش از وى بوده است . همچنين باور داشتن به برخاستن از گور ، حساب و بهشت و دوزخ و مرگ و زندگى و ( سر انجام ) ، ايمان به خدا و پيامبر او و همهء مؤمنان . هرگاه چنين كنند و بدان اقرار نمايند ، ايشان مسلمان و مؤمنند . پس آنان را با كار نيك ، آشنا سازيد . آنان را آگاه كنيد كه نيكى آنست كه تنها خود ايشان و خدا ، از آن با خبر گردند ؛ امانت و پيمان آفريدگار را كه به پيامبران خويش سپرده است ، در حقّ مردم و پيشوايان پيروان اسلام ، به كار بندند . تسليم يعنى : خوددارى از رساندن گزند و آسيب به مسلمانان ، چه از زبان و چه از اندامهاى ديگر . شخص براى ديگر مسلمانان ، همان را بخواهد كه براى خود مىخواهد . وعده‌هاى پروردگار و ديدار با او را باور كند ؛ هر لحظه با اين جهان بدرود گويد و در پايان هر روز و شب ، به حساب كرده‌هاى خويشتن ، برسد ؛ از شب و روز ، توشه بر گيرد و در آشكار و نهان ، به گزاردن اعمالى كه خدا بر او واجب ساخته است ، روى آورد . ( 2 ) پس هرگاه آنان چنين كنند ؛ در شمار مسلمانان و مؤمنان نكوكار خواهند بود . سپس ، كافران را به آنان بشناسانيد و ( رفتار ) كفار را بر ايشان ، معلوم كنيد و از نابود گشتن با گناهان كبيره ، بيمشان دهيد و ( بگوييد ) كه همين گناهان ، تباه‌كننده‌اند . نخستين آنها ، شرك به خداست « خداوند ، گناه شرك به خود را نمىآمرزد ( 2 ) » ؛ سپس ، قطع رحم و جادوگرى است و جادوگر را بهره‌اى نيست ، كه خداوند ، همهء اينان را به نفرين خود ، گرفتار بگرداند . همچنين گريز از ميدان كارزار كه با اين رفتار خود ، با خشم خدا روبرو خواهند گشت . ديگر ، نابكارى و غشّ است كه نابكاران در روز رستاخيز ، همراه با عمل زشت خود خواهند بود و بهانه‌اى از آنان ، پذيرفته نخواهد شد . كيفر كشندهء انسان مؤمن ، دوزخ است . تهمت‌زنندگان به زن شوهردار ، در اين جهان و آن جهان ، به لعنت گرفتارند .